به گزارش شمال نیوز،اسناد تازه‌ای که به‌تازگی از حالت محرمانه خارج شده‌اند نشان می‌دهد جفری اپستین برخی از قربانیان کم‌سن‌وسال خود را در ساختمانی مسکونی، تنها در فاصله ۱۰ خیابان از خانه مجللش در محله «آپر ایست ساید» نیویورک نگهداری می‌کرد.

به گزارش روزنامه نیویورک پست، این ساختمان با پلاک ۳۰۱ در خیابان ۶۶ شرقی نیویورک قرار دارد؛ برجی ۱۶ طبقه که پس از جنگ جهانی دوم و میان خیابان‌های اول و دوم ساخته شده و نگهبانی شبانه‌روزی دارد. به نوشته این روزنامه، این ساختمان محل انجام «فعالیت‌های پنهان و غیراخلاقی» دیگری نیز بوده است.

بر اساس پرونده‌ها، این ساختمان عملاً به‌عنوان مرکز پشتیبانی و هماهنگی فعالیت‌های اپستین عمل می‌کرد.

طبق شکایت‌ها و شهادت‌های ثبت‌شده، این محل برای اسکان دختران نوجوانی در نظر گرفته شده بود که مورد سوءاستفاده و قاچاق جنسی قرار می‌گرفتند. همچنین بیش از دوازده واحد آپارتمانی در اختیار مهمانان ثروتمند، چهره‌های خارجی سرشناس و کارکنان اپستین قرار داده می‌شد.

این روزنامه می‌نویسد حضور نام‌های معروفی همچون ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل و پیتر عطیه، پزشک و فعال حوزه سلامت، این گمانه را تقویت می‌کند که ساختمان شماره ۳۰۱ به‌نوعی «ضمیمه‌ای محرمانه» و جدا از اقامتگاه اصلی اپستین بوده است.

ایمیل‌های تازه منتشرشده، ابعاد نگران‌کننده‌تری از ماجرا را آشکار می‌کند؛ به‌ویژه درباره نحوه اسکان دختران نوجوان. در دفترچه آدرس اپستین، برخی واحدها با عنوان «آپارتمان‌های مدل‌ها» مشخص شده بود.

یکی از قربانیان در سال ۲۰۲۲ در دادگاه گفته بود که چگونه به این ساختمان منتقل و وارد یک واحد کوچک با امکانات معمول شده است. او گفته بود: «آپارتمان را خوب به یاد دارم؛ نسبتاً کوچک بود. داخل یخچال ماست بود و روی میز هم سبد میوه و بیسکویت گذاشته بودند.»

به گفته او، این کار برای ایجاد ظاهر توجه و مراقبت انجام می‌شد؛ پیش از آن‌که حدود ۹ خیابان آن‌طرف‌تر به خانه اپستین منتقل شود تا برای او ماساژ انجام دهد. این قربانی گفته است: «احساس می‌کردم خیلی خاص هستم. این بخشی از فریب بود؛ وانمود می‌کردند به ما اهمیت می‌دهند و نیازهایمان را فراهم می‌کنند. همه این‌ها برای جذب و اغوا کردن بود.»

در اسناد یک پرونده مدنی مربوط به سال ۲۰۱۵ آمده است چندین آپارتمان اپستین در پلاک ۳۰۱ برای اسکان مدل‌های جوانی استفاده می‌شد که با وعده کار از خارج از کشور آورده می‌شدند. طبق اظهارات ثبت‌شده، برای این دختران روادید تهیه می‌شد و از آن‌ها اجاره دریافت می‌کردند.

در یکی از شکایت‌ها آمده است که اپستین برای برخی قربانیان، وعده خانه‌دار شدن در این ساختمان و خودرو و برخی امکانات دیگر را داده بود تا آن‌ها را به «تمکین جنسی» تشویق کند.

در یکی از پیام‌های سال ۲۰۱۵، یکی از همکاران اپستین نوشته بود زنی جوان پرسیده کدام آپارتمان می‌تواند متعلق به او باشد و چند گزینه را نام برده بود؛ همچنین اشاره شده بود یک واحد دیگر در حال بازسازی است. در همان پیام به‌صراحت سؤال شده بود: «کدام آپارتمان را می‌خواهد به‌عنوان خانه خودش انتخاب کند؟»

ایمیل‌ها همچنین نشان می‌دهد راننده اپستین با نام مستعار «جوجو» مأمور بوده ساعت ۸:۱۵ صبح دختران نوجوان را از ساختمان تحویل بگیرد و تا ساعت ۸:۳۰ به خانه خیابان ۷۱ برساند. در پیام دیگری از انتظار برای ورود یک دختر نوجوان به فرودگاه جان اف کندی سخن رفته و اینکه او را برای «استقرار» به ساختمان ۳۰۱ منتقل کرده و سپس به خانه اپستین ببرند.

ایمیل‌ها همچنین نشان می‌دهد افراد گوناگونی برای مدت‌های کوتاه در این ساختمان ساکن یا مهمان بوده‌اند؛ از جمله ژان لوک برونل (از فعالان عرصه مدلینگ)، ایهود باراک (نخست‌وزیر اسبق اسرائیل) یونی کورین (مقام امنیتی اسبق اسرائیل)، لارنس کراوس (فیزیکدان معروف آمریکایی)، مارتین نواک (استاد برجسته ریاضیات و زیست‌شناسی تکاملی)، پیتر عطیه و استیو بنن، مشاور پیشین رئیس‌جمهور آمریکا.