.
صفحه اصلي آرشيو جستجو پيوند ها تماس با ما
 

آخرین عناوین
چرا روزگار صنعت خودروی ما این‌قدر غصه‌آور است؟
سیدجمال هادیان‌طبائی‌زواره طی یادداشتی با بررسی وضعیت فعلی صنعت خودروی کشور، به این سوال پاسخ داده است که چرا روزگار صنعت خودروی ما این‌قدر غصه‌آور است؟
چرا روزگار صنعت خودروی ما این‌قدر غصه‌آور است؟

شمال نیوز: سیدجمال هادیان‌طبائی‌زواره /  صنعت خودرو در جهان با همه فرازوفرودهایش همچنان به پیش می‌رود و غول‌های خودروسازی برای تسخیر بازارهای جهانی با عرضه خودروهای مجهز به فناوری‌های نوین رقابتی تنگاتنگ دارند. استفاده از فناوری‌هایی مانند اینترنت اشیاء و هوش مصنوعی، سوخت پاک و تجدیدپذیر، ایمنی، راحتی و زیبایی ظاهری مهم‌ترین ویژگی‌هایی است که در طراحی خودروهای جدید به آن توجه شده است. از حدود یک دهه پیش با ورود خودروهای دو نیرو شارژ (هیبریدی) به بازار به‌تدریج صحنه برای فاصله‌گرفتن از سوخت‌های فسیلی و رفتن به سوی انرژی الکتریکی در حال تغییر است. این در حالی است که در ایران با سابقه ۶۰‌ساله خودروسازی و بهره‌مندی از عنوان بزرگ‌ترین خودروساز خاورمیانه، وجود نیروهای به گمان خودمان با استعداد و مشترهای بالقوه (که حاضرند برای هر مرکب بی‌کیفیتی پول و جان بدهند) بزرگ‌ترین مزیت‌های رقابتی فراهم است. با این همه، اصلا و ابدا به فکر نوآوری، تغییر و رقابت نبوده‌ایم یا خلاقیت و توانایی انجامش را نداشته‌ایم و به همان خودروهای بی‌کیفیت، غیراستاندارد، خطرناک و نازیبای همیشگی اکتفا کرده‌ایم. رقابت با بازارهای جهانی و توجه به تحقیق و توسعه و ارائه خودروهای مدرن پیشکش، ما حتی برندهای خوشنامی مانند پیکان را به جای ارتقا نابود و از رده خارج کرده‌ایم. البته ما مردم عجیبی هستیم. اگر دنیا از یک کهنه‌برند بی‌خاصیت محصولات پرفروش جهانی می‌سازد، ما برعکس با فرهنگ‌ اجتماعی ضعیف‌مان برندهای بزرگی مانند ارج، آزمایش، خویی، مهیاگاز، نساجی مازندران، پارس‌الکتریک، کفش ملی و بسیاری از برندهای محلی، منطقه‌ای و ملی را نابود کرده‌ایم. ماشاءالله، باریکلا، مرحبا به ما! نخستین خودرو را مظفرالدین شاه در سال ۱۲۷۹ در فرانسه خرید و به ایران آورد. تا شش سال بعد هیچ‌گونه خودرویی وارد ایران نشد؛ اما از آن پس به‌تدریج خودروهای آمریکایی و اروپایی به ایران وارد شدند و کم‌کم صنعت مونتاژ در ایران شکل گرفت. از سال ۱۳۴۱ با همت برادران خیامی، ایران‌خودرو تأسیس شد و به‌تدریج از مونتاژ به سوی ساخت رفت تا جایی که در سال ۴۵ کل خط کارخانه «هیلمن هانتر» را از «روتس انگلستان» خریداری و به ایران‌ناسیونال منتقل کردند. طبق اصول تعالی برند، امروز باید خودرویی مثل پیکان که با شرایط آب‌وهوایی ایران تناسب داشت و مورد علاقه مردم بود، یکی از پیشرفته‌ترین برندهای جهان باشد؛ اما نه‌تنها این خودروی ملی ارتقا نیافت؛ بلکه پیکان را با این ادعا که بازنشسته است و قرار است خودروی جدیدی جایگزینش شود، نابود کردند و به موزه سپردند. خودروی ملی سمند هم سرنوشتی بهتر از پیکان نداشت و کماکان در پیله خود درجا می‌زند. از آن پس تولیدات خودروسازی در ایران، خودروهای شترگاوپلنگی از مخلوط چند برند خارجی یا چند پلتفرم من‌درآوردی و به درد نخوری مانند پراید، پژو، دنا، رانا، تیبا و کوییک است که هیچ‌کدام نه از نظر ظاهر و زیبایی، نه از نظر ایمنی و استاندارد، نه از نظر قدرت و توانایی و نه از نظر هوشمندی محلی از اعراب ندارند.

 

ما که هم‌زمان و شاید چند سال جلوتر از کره جنوبی خودروسازی را آغاز کرده‌ایم، حالا به گرد پای کره‌ای‌ها که با برندهایی مانند کیا، هی

ایمیل مستقیم :‌ info@shomalnews.com
شماره پیامک : 5000592323
 
working();

ارسال نظر :
پاسخ به :





نام : پست الکترونیک :
حاصل عبارت روبرو را وارد نمایید :
 
working();

« صفحه اصلي | درباره ما | آرشيو | جستجو | پيوند ها | تماس با ما »
هرگونه نقل و نشر مطالب با ذكر نام شمال نيوز آزاد مي باشد

سامانه آموزش آنلاین ویندی
Page created in 0.014 seconds.