پس از ۶ ماه جنگ با ایران، چه مقدار مهمات آمریکا باقی مانده است؟
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اواخر روز پنجشنبه به شدت با گزارشهایی مبنی بر اینکه ماهها درگیری با ایران ذخایر کلیدی موشکها و رهگیرهای آمریکا را به شدت کاهش داده است، مخالفت کرد و ادعا کرد که ارتش «در وضعیت بسیار خوبی» قرار دارد و دارای «به معنای واقعی کلمه مقادیر عظیمی مهمات» است.
ترامپ در گفتوگو با خبرنگاران در دفتر بیضی شکل کاخ سفید، به سوالاتی در مورد درخواست بودجه تکمیلی و گزارشهای اخیر رسانهها در مورد کمبودها پاسخ داد.
او گفت: «ما انواع خاصی از مهمات داریم که بسیار قدرتمند هستند و ما عرضه نامحدود و عملاً نامحدودی از آنها داریم. ما انواع دیگری هم داریم که اوضاع کمی سختتر است... ما در وضعیت بسیار خوبی هستیم. ما به معنای واقعی کلمه مقادیر عظیمی مهمات داریم.»
او افزود که آمریکا «همیشه بیشتر میخواهد. ما باید بیشتر داشته باشیم» و در عین حال خاطرنشان کرد که شرکتهای دفاعی در حال گسترش تولید در سطوح بیسابقهای هستند.
این اظهارات ساعاتی پس از آن مطرح شد که ترامپ شب گذشته در تروث سوشال هرگونه کمبود راهبردی را رد کرد و نوشت: «ایالات متحده دارای مقادیر عظیمی "مهمات" است، به ویژه از انواع خاصی. علاوه بر این، مقادیر زیادی در حال تولید و ارسال به آمریکا در صورت نیاز است. شرکتهای دفاعی در حال ساخت بیشترین تعداد کارخانهها و تأسیسات در تاریخ کشور ما هستند. "افشاگران" این اظهارات خیانتآمیز در حال تعقیب هستند. احکام زندان طولانیمدت درخواست خواهد شد!»
نگرانیها در مورد ذخایر
درگیری آمریکا و ایران که در اواخر فوریه ۲۰۲۶ همراه با عملیات اسرائیل آغاز شد، به ششمین ماه خود کشیده شده است – بسیار طولانیتر از جدول زمانی چهار تا شش هفتهای که برخی مقامات پیشبینی کرده بودند.
استفاده با شدت بالا از مهمات دقیق و رهگیرهای پدافند هوایی، توجهات زیادی را به خود جلب کرده است.
چندین خبرگزاری به نقل از مقامات ناشناس و ارزیابیها، از کاهش شدید موجودیها گزارش دادند:
- بر اساس گزارش رویترز، ارتش آمریکا از «عملاً تمام» ذخایر جهانی خود از موشکهای دقیق دوربرد مانند ATACMS و موشکهای اصابت دقیق (PrSM) استفاده کرده است.
- بر اساس مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)، رهگیرهای پاتریوت به شدت کاهش یافتهاند، که تخمین میزند حدود نیمی تا دو سوم از سطوح قبل از جنگ (حدود ۲٬۳۰۰ فروند) «مصرف شدهاند»؛ برخی گزارشها ارقام باقیمانده را در محدوده ۷۰۰ تا ۸۰۰ فروند ذکر کردهاند.
- بر اساس گزارش سیانان، رهگیرهای سامانه تاد (THAAD) نیز کاهش قابل توجهی داشتهاند (بر اساس تحلیلهای مختلف، گزارشها از حدود ۳۸٪ تا ۸۰٪ از ذخایر قبل از جنگ را نشان میدهد).
- بر اساس گزارش واشنگتن پست، موشکهای کروز تاماهاوک و سایر سامانهها نیز در مراحل اولیه به شدت مصرف شدهاند (بر اساس روایتهای مختلف، صدها تا بیش از هزار فروند در هفتهها/ماههای اول).
تحلیلهای اندیشکدهها، از جمله مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)، هشدار دادهاند که بازسازی این سامانهها به سطوح قبل از جنگ ممکن است «سالها» طول بکشد – برای برخی تا سال ۲۰۲۹ یا فراتر از آن – به دلیل محدودیتهای تولید، حتی با وجود افزایش تولید پیمانکاران.
مقامات همچنین نسبت به خطرات آمادگی برای احتمال وقوع بحرانهای احتمالی در جاهای دیگر، مانند منطقه هند و اقیانوس آرام، هشدار دادهاند.
به گفته منابع، این گزارشها گزینههای موجود را محدود کرده است.
گزارش شده است که ترامپ در جلسه کابینه در کمپ دیوید در هفته گذشته ناامید شده و با پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، در مورد آنچه که ارزیابیهای گمراهکننده از کمبودها میدانست که گزینههای تشدید تنش علیه ایران را محدود میکرد، روبهرو شده است.
ترامپ به طور خصوصی شکایت کرده است که بحث عمومی در مورد این موضوع، موضع مذاکراتی آمریکا را «تضعیف» میکند.
او گفت: «ما به معنای واقعی کلمه مقادیر عظیمی مهمات داریم.»
رئیسجمهور ترامپ با گزارشهایی مبنی بر کاهش ذخایر موشکی آمریکا پس از ماهها درگیری با ایران مخالفت کرد و اصرار داشت که ارتش به طور کامل تأمین میشود.
تأمین مالی «بازسازی»
ترامپ درخواست بودجه تکمیلی از کنگره کرده است (برخی گزارشها مبلغی در حدود ۲۱ میلیارد دلار ذکر کردهاند) به طور خاص برای بازسازی مهمات.
او این نیاز را به عنوان احتیاط مستمر به جای یک بحران مطرح کرده است – «ما همیشه به بیشتر نیاز داریم» – در حالی که به انتقالات قبلی تحت دولت قبلی و توسعه صنعتی فعلی، از جمله قراردادها و کارخانههای جدید برای سامانههای پاتریوت، تاماهاوک و سامانههای مرتبط اشاره کرده است.
ترامپ در همان جلسه دفتر بیضی شکل، نشان داد که درگیری ایران «به زودی پایان خواهد یافت». وزیر جنگ نیز به طور عمومی اعلام کرده است که ذخایر قوی باقی مانده و در حال بهبود هستند.
«تأخیر زمانی»
تولید در حال افزایش است، اما کارشناسان خاطرنشان میکنند که «تأخیر زمانی» برای رهگیرهای پیچیده و سلاحهای دقیق، همچنان یک چالش ساختاری باقی مانده است.
این رویداد، تنشها را بین نشان دادن قدرت در یک درگیری فعال و مدیریت موجودی محدود تسلیحات پیشرفته که برای نبردهای کوتاهمدت و با شدت بالا یا رقبای همتراز طراحی شدهاند، برجسته میکند.
با ادامه جنگ و پیشرفت مذاکرات (یا گزینههای نظامی بیشتر)، سرعت افزایش تولید صنعتی و هرگونه آتشبس یا کاهش تنش، تعیین خواهد کرد که موجودیها با چه سرعتی بازیابی شوند.
ارسال نظر